ตอนที่ 41 อาจารย์อยู่เบื้องบน

หลี่จิ่งราวกับถูกสายฟ้าฟาด ร่างทั้งร่างแข็งค้าง แต่ในสมองกลับปรากฏสัมผัสของการถูกจูบในกล่องไม้เมื่อปีนั้นอย่างไม่อาจควบคุม

หอมหวาน แฝงความละเอียดอ่อนที่ไม่อาจเอ่ยออกมา ราวกับเมล็ดพันธุ์ที่ถูกฝังลึกอยู่ในดิน เริ่มหยั่งรากและแตกหน่อ

“ผม… ผมแน่นอนว่ามองเธอเป็นน้องสาว” อารมณ์ที่ไม่อาจควบคุมนี้รุนแรงเกินไป ทำให้หลี่จิ่งต่อต้านโดยสัญชาตญาณและปฏิเสธอย่างสุดกำลัง “เธอเป็นคนที่ผมเลี้ยงดูมาด้วยมือตัวเองเลยนะ!”

ผู้อาวุโสเจ็ดเลิกคิ้วขึ้น ยิ้มราวกับไม่ยิ้ม ปฏิกิริยาแรงขนาดนี้ มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล

หลี่จิ่งบีบต้นขาตัวเองอย่างแรง กดหัวใจที่เต้นตึกตักกลับเข้าที่เดิม พยายามทำสีหน้าให้เป็นปกติเพื่อรับมือกับการจ้องสำรวจของผู้อาวุโสเจ็ด