กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ผู้อาวุโสใหญ่กลับมีสีหน้าเปี่ยมความพอใจ ยังตบไหล่เฟิงลั่วอี “ยิ่งรีบยิ่งไม่สำเร็จ เธอค่อย ๆ ท่องไป ไม่ต้องรีบ”
หลี่จิ่งอดไม่ได้ที่จะบ่นในใจเงียบ ๆ ไม่แปลกเลยที่ท่องมาสิบห้าปีถึงท่องได้แค่หกเล่ม เดิมก็โง่อยู่แล้วยังตามใจขนาดนี้ ให้ตายเถอะ พูดไม่ออก
สิ่งที่ทำให้หลี่จิ่งพูดไม่ออกยิ่งกว่าคือ ถึงแม้พวกผู้อาวุโสจะเรียกอาเยวี่ยนมาเรียน แต่ก็ไม่คิดจะเปลี่ยนความคืบหน้าของเฟิงลั่วอี ยังคงสอนคัมภีร์ฝังเข็มให้เขาต่อ และให้หลี่จิ่งนั่งฟังเป็นเพื่อนอาเยวี่ยน