กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ผู้อาวุโสใหญ่ลูบเสื้อผ้าฝ้ายที่เฟิงอวิ๋นอีสวมอยู่ ปัดฝุ่นที่ติดตรงปลายแขนเสื้อของเขา แล้วกำชับด้วยเสียงอ่อนโยน “อากาศหนาวแล้ว ระหว่างทางระวังความปลอดภัย ไปแต่เช้ากลับไว ๆ พวกเราจะรอเธอกลับมาฉลองปีใหม่ด้วยกัน”
“เอ่อ ท่านวางใจได้” เฟิงอวิ๋นอียิ้มตอบ “ที่เฟิงเอ่อร์น่ะผมไปมาหลายรอบแล้ว ไม่ทำให้เสียเวลาหรอก”
ผู้อาวุโสหกหยิบขนมกรอบไคโข่วขึ้นมาหนึ่งชิ้นโยนเข้าปาก เอ่ยด้วยอารมณ์เสีย “ไปมากี่รอบก็ไม่มีความหมาย กับสมองแบบนาย มีแต่ถูกเฟิงเอ่อร์ล้วงความลับ ความลับแค่นี้ของตำหนักเทียนจิ้งเราก็ถูกนายพูดพล่ามหมดแล้ว”
เฟิงอวิ๋นอีเกาหัว เอ่ยอย่างเก้อเขิน “อาจารย์ ผมฟังคำอ้อมค้อมของเขาไม่รู้เรื่อง เลยเผลอถูกเขาล้วงคำพูดอยู่บ่อย ๆ”