ตอนที่ 22 ต้นตระกูลน้อย

หลี่จิ่งเงียบไม่พูด อินฮ่าวคิดครู่หนึ่งจึงพูดอีกว่า “เรื่องสัญญาขายตัวนั่น ไม่สิ เอกสารรับจ้างทำงานนั่น ท่านไม่ต้องกังวล หากเรายืนกรานจะไป ตำหนักเทียนจิ้งไม่มีทางขัดขวางแน่”

นึกถึงท่าทีของเฟิงอวิ๋นเอ้อร์ที่มีต่อเขา อินฮ่าวรู้สึกขมใจเล็กน้อย “บางทีพวกเขาอาจอยากให้เราไปให้พ้น ๆ เร็ว ๆ เลี้ยงหมูก็ไม่เป็น ติดหนังสือก็ไม่เป็น กินข้าวเปล่าทุกวัน ถ้าเป็นฉัน ฉันก็รังเกียจ”

“ฉันไม่ได้กินข้าวเปล่าเสียหน่อย ฉันดูแลอาเยวี่ยนได้ดีมาก” หลี่จิ่งถลึงตาอินฮ่าว ไม่พอใจอย่างมาก ใครที่มีตาก็ดูออกว่าอาเยวี่ยนติดเขามากแค่ไหน