เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 419 ทายาทกวางเซียนเจ็ดสีงั้นเหรอ? รับไว้เลย
"ลู่จิ่วเกอ?"
อวี๋จื้อปัวเพ่งมองหญิงชราผมขาวโพลนผิวหนังเหี่ยวย่นตรงหน้า พลางรู้สึกว่ามันช่างยากเหลือเกินที่จะเอาภาพลักษณ์ของอีกฝ่ายไปเชื่อมโยงกับชื่ออันไพเราะเพราะพริ้งแบบนี้ได้
แต่ก็นะ ใครบ้างจะไม่มีวันแก่เฒ่า ใบหน้าของเขาจึงไม่ได้แสดงความผิดแปลกอะไรออกไปแม้แต่น้อย เพียงแค่พยักหน้ารับเบาๆ
กวางตัวเมียชราตัวนี้ระดับไม่สูงนัก ยังไม่ถึงระดับกฎเกณฑ์ด้วยซ้ำ หากเทียบกับเหล่าศิษย์สำนักระดับ S สองสามคนที่เขาเจอตอนเพิ่งเข้ามาในโลกนี้ ก็ต้องบอกว่าอ่อนแอจนแทบดูไม่ได้เลยทีเดียว
หลังจากนั้น ลู่จิ่วเกอก็นำโต๊ะรวมถึงผลไม้วิญญาณและสุราหมักวิญญาณสารพัดชนิดออกมาจากแหวนมิติเพื่อต้อนรับอวี๋จื้อปัว ส่วนอวี๋จื้อปัวเองก็อยากได้ข้อมูลเกี่ยวกับเกาะเล็กๆ แห่งนี้อยู่แล้วจึงไม่ปฏิเสธ ทั้งสองจึงเริ่มพูดคุยกันอย่างรวดเร็ว