กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 418 หุบเขากวาง
ทิวเขาเขียวขจี สายธารใสกระจ่าง นกร้องขับขานบุปผาส่งกลิ่นหอม ปราณเซียนอบอวลไปทั่ว
อวี๋จื้อปัวยืนอยู่บนผืนหญ้าเขียวชอุ่มก้นหุบเขา ชั่วขณะหนึ่งถึงกับเคลิบเคลิ้มไปกับทัศนียภาพอันงดงามตรงหน้าราวกับแดนสวรรค์บนดิน
เกาะบนหลังของผู้เฒ่าเต่าดูเหมือนจะไม่ใหญ่นัก มีอาณาเขตเพียงหลายแสนเมตร ทว่าสิ่งมีชีวิตทั้งหลายที่ย่างกรายเข้ามาในโลกนี้ล้วนจะถูกย่อส่วนลงตามสัดส่วนหนึ่งร้อยเท่า เมื่อเปรียบเทียบกันแล้วจึงดูกว้างใหญ่ไพศาลอย่างยิ่ง เทียบเท่ากับขนาดของประเทศหลงกัวหลายประเทศรวมกันเลยทีเดียว