บทที่ 372 ฉากใหญ่

บทที่ 372 ฉากใหญ่

"หวังว่าทางร่างแยกมารฟ้าจะทำสำเร็จนะ!"

ในตอนที่มารฟ้าโยวเข้าสู่สมาธิเพื่อเลื่อนขั้น อวี๋จื้อปัวก็รับรู้ถึงสัมผัสบางอย่างได้ลางๆ แววตาของเขาไหววูบ พลางพึมพำในใจเบาๆ

แต่เดิมราชินีมีความอดทนต่อมารฟ้าโยวค่อนข้างสูง เพราะในยามนี้ทั้งสี่ขั้วอำนาจอย่างอาณาจักรปีศาจ อาณาจักรมาร อาณาจักรผี และประเทศหลงกัวต่างยังรักษาสมดุลอันละเอียดอ่อนเอาไว้ได้ ทำให้เธอมีเวลาเหลือเฟือในการวางหมาก

และด้วยเหตุผลนี้นี่เอง สองครั้งก่อนที่มารฟ้าโยวลงสู่ห้วงเหวมารเพื่อชิงต้นกำเนิดมารในใจแล้วล้มเหลว ราชินีเผ่ามารจึงยอมปล่อยเขาไป

ทว่าทุกสิ่งกลับเปลี่ยนไปเพราะการกลับมาของอวี๋จื้อปัว