บทที่ 371 คราวนี้ฉันไม่มีทางล้มเหลวแน่นอน

บทที่ 371 คราวนี้ฉันไม่มีทางล้มเหลวแน่นอน

หลังการสนทนา อวี๋จื้อปัวก็เดินออกมาจากห้วงมิติเสวียนหลีของหลี่เต้า

ต่างจากท่าทีผ่อนคลายสบายๆ ตอนเพิ่งเข้าไปอย่างสิ้นเชิง ในเวลานี้ใบหน้าของเขากลับเจือแววเคร่งขรึมอยู่เล็กน้อย

ทวีปชิงชู ฟ้ากลมแผ่นดินเหลี่ยม ด้านบนประดับประดาด้วยดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดารา ด้านล่างคือแม่น้ำลำธารและทะเลสาบวิญญาณอันกว้างใหญ่ไร้ที่สิ้นสุด ตลอดจนมิติแดนลับที่ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ

อาณาเขตของที่นั่นกว้างใหญ่จนยากจะวัดได้ หากเทียบกันแล้ว พื้นที่ของโลกทั้งใบเมื่อเทียบกับทวีปชิงชูก็เปรียบเสมือนความแตกต่างระหว่างเม็ดทรายเม็ดเดียวกับทะเลทรายอันกว้างใหญ่

นอกจากนี้ ยังมีแดนต้องห้ามแห่งชีวิตที่นับไม่ถ้วน รวมถึงเผ่าพันธุ์นับหมื่นที่ตั้งตระหง่านอยู่มากมาย