บทที่ 373 ธงสะกดวิญญาณสยบนรก

บทที่ 373 ธงสะกดวิญญาณสยบนรก

"โบรุโตะ อย่าวิ่งเพ่นพ่านไปทั่วนักสิ~"

ภายในบ้านไม้โบราณกรุ่นกลิ่นอายคลาสสิก เสียงฉุนเฉียวของคุชินะดังก้องไปทั่วห้องโถง

ตอนนี้ อุซึมากิ โบรูโตะวัยสามขวบกำลังวิ่งวุ่นไปทั่วห้องนั่งเล่น ปากก็ส่งเสียงปู๊นๆ เลียนแบบเสียงรถยนต์ พอวิ่งผ่านข้างชั้นหนังสือก็เผลอไปชนเข้าอย่างจังจนมีหนังสือการ์ตูนสองสามเล่มร่วงลงมาจากชั้น

ดูมีความสุขตามประสาเด็กซนไม่รู้ประสา

"เอาน่า... คุชินะ ลูกยังเด็กอยู่อย่าดุเขานักเลย" นามิคาเสะ มินาโตะเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเจือแววหัวเราะ

"ไม่รู้จริงๆ ว่าเจ้าเด็กนี่ไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหนนักหนาทั้งวัน..." นารูโตะนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารพลางส่ายหน้า "ทำไมถึงไม่เรียบร้อยเหมือนผมตอนเด็กๆ สักนิดนะ"