บทที่ 205 (สองตอนรวม) เต่ายักษ์แบกทวีป แผนการของเผ่ามาร

บทที่ 205 (สองตอนรวม) เต่ายักษ์แบกทวีป แผนการของเผ่ามาร

นี่เป็นครั้งที่สองที่อวี๋จื้อปัวใช้คาถาสายฟ้า·กิเลนในโลกราตรีนิรันดร์ หากนับดูแล้วทั้งสองครั้งล้วนถูกปลดปล่อยโดยร่างแยก แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่าการใช้ของร่างแยกในครั้งนี้ ไม่ว่าจะเป็นความเร็วหรืออานุภาพ ต่างไม่อาจนำไปเทียบกับตอนที่ใช้ครั้งแรกได้เลย

"เชี่ยเอ๊ย!"

จงอวี่สบถคำด่าประจำชาติออกมาก่อนใครพลางมองกิเลนบนท้องฟ้าด้วยสีหน้าตกตะลึง

ก่อนหน้านี้อวี๋จื้อปัวเคยใช้คาถาสายฟ้า·กิเลนมานับครั้งไม่ถ้วนที่แนวป้องกันชายฝั่ง คลิปวิดีโอแพร่หลายบนอินเทอร์เน็ตอย่างมาก เขาจึงพอจะรู้อยู่บ้าง แต่คราวนี้เห็นได้ชัดว่ามันคนละระดับกับก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง

"ท่าไม่ดีแล้ว เผ่นกันเถอะ~"

กิเลนตัวนี้เขามั่นใจว่ากำแพงสายลมของตัวเองกันไม่อยู่แน่ จึงส่งเสียงร้องประหลาดออกมาแล้วใช้ย่างก้าวสะบั้นพุ่งสไลด์ตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ระหว่างที่พุ่งตัวก็คอยฮาซากิสะสมลมไปด้วย ก่อนจะปล่อยพายุทอร์นาโดซัดมดมารที่ไล่ตามมาจนลอยกระเด็น พอหลุดพ้นจากฝูงมดได้ก็ทะยานขึ้นสู่กลางอากาศแล้วพุ่งทะยานหนีไปไกลในทันที

ขั้นตอนทั้งหมดช่างลื่นไหลไร้รอยต่อ ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นยาสุโอะตัวพ่อ

ในเวลาเดียวกัน จูเก่อเยี่ยน สยงชูโม่ อู๋เฟิง และเซี่ยปู่ลิ่ง ทั้งสี่คนต่างสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน รีบงัดสารพัดวิธีออกมาเพื่อหนีออกจากรังมดเป็นอันดับแรก

ชั่วพริบตาเดียว เมื่อทุกคนต่างใช้ความสามารถหนีสุดชีวิต ไม่นานก็หนีออกไปไกลกว่าสิบลี้และแอบอยู่หลังภูเขาลูกใหญ่