กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 172 ฉันมาช้าไปงั้นเหรอ? สังหารวาฬอสูรระดับ A (5.8K สองตอนในหนึ่งเดียว)
“ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องรีบ อีกเดี๋ยวก็ถึงคิวพวกคุณแล้ว อย่าเบียดกัน!”
บนซากปรักหักพังทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของสมรภูมิโม๋ตู มีเครื่องบินลำเลียง Y-20 ดัดแปลงพลังวิญญาณสองลำจอดอยู่บนลานโล่ง ด้านหน้าเครื่องบินมีชาวเมืองโม๋ตูหลายร้อยคนกำลังต่อแถวรอขึ้นเครื่อง
ชาวเมืองเหล่านี้ต่างมีสีหน้าตื่นตระหนกและหวาดกลัว รอบตัวพวกเขามีผู้เหนือมนุษย์ในชุดต่อสู้คอยควบคุมความสงบเรียบร้อย
บนส่วนหัวของเครื่องบินลำเลียง มีผู้เหนือมนุษย์ระดับ Bขั้นสูงสุดคนหนึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่ เขาใช้พลังจิตอันมหาศาลช่วยลำเลียงชาวเมืองขึ้นเครื่อง ทว่าเนื่องจากช่องทางขึ้นเครื่องมีขนาดไม่ใหญ่นัก แต่ละครั้งจึงลำเลียงได้เพียงยี่สิบกว่าคนเท่านั้น เพื่อแยกย้ายกันพาเข้าไปในเครื่องบินรบทั้งสองลำ
“สถานการณ์การรบเริ่มวิกฤตขึ้นเรื่อยๆ แล้ว!”
ผู้เหนือมนุษย์ระดับ B ที่นั่งอยู่บนหัวเครื่องบินและรับหน้าที่ลำเลียงชาวเมืองเป็นชายร่างกำยำผมสั้นเกรียนดั่งเข็มเหล็ก เขามองไปยังสมรภูมิที่อยู่ไม่ไกล ที่นั่นมีผู้มีพลังพิเศษสายดินระดับ A คนหนึ่งกำลังใช้พลังเพียงลำพังขัดขวางอสูรทะเลนับพันตัว รวมถึงอสูรงูทะเลระดับ A ร่างยักษ์อีกหนึ่งตัว
ระหว่างเครื่องบินลำเลียงกับสมรภูมิของผู้แข็งแกร่งสายดินระดับ A มีผู้เหนือมนุษย์ระดับ B สามคนคอยคุ้มกันอยู่ ทำหน้าที่เป็นแนวป้องกันด่านที่สอง