กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 173 เรื่องเกี่ยวกับการที่ฉันมาเล่นคอสเพลย์ในสนามรบ
"แค่พนมสองมือเข้าด้วยกันก็พอแล้ว ง่ายจริงๆ ด้วย~ ง่ายกับผีน่ะสิ! (╯‵□′)╯︵┻━┻"
"สตรีมเมอร์โหดขนาดนี้ ไม่ไปทำงานก่อสร้างโครงสร้างพื้นฐานนี่เสียดายแย่ (ยิ้มกรุ้มกริ่ม)"
"ตบมือบ่อยๆ เชี่ยอะไรกันวะเนี่ย!"
"ได้ผลจริงๆ ด้วย ฉันตบไคซะ (หมายถึงยุง) ตายไปตัวนึงแล้ว!"
"ตบมือเรียนรู้เสร็จแล้ว ทั้งมือทั้งสมองทำเป็นหมดแล้ว แล้วสรุปฉันจะปลุกพลังได้ตอนไหน?"
"6666"
"พลังที่เทียบเคียงได้กับทวยเทพ!"
"นี่คือพลังของผู้เหนือมนุษย์ระดับ A งั้นเหรอ? ถ้าพัฒนาไปถึงจุดสูงสุด จะทรงพลังพอที่จะระเบิดโลกทั้งใบได้เลยไหมเนี่ย?"
"สตรีมเมอร์ ยิงคาถาลวงตาใส่ฉันที ฉันอยากปลุกพลัง!"