บทที่ 171 มหันตภัยโม๋ตู มุ่งหน้าสู่สมรภูมิ (ควบสองตอน 5,000 ตัวอักษร)

บทที่ 171 มหันตภัยโม๋ตู มุ่งหน้าสู่สมรภูมิ (ควบสองตอน 5,000 ตัวอักษร)

หอไข่มุกตะวันออก ศูนย์การเงินโลก อาคารจินเม่า พระราชวังศิลปะต้าเซี่ย ตลอดจนสิ่งปลูกสร้างชื่อดังอีกมากมายในโม๋ตู ล้วนถูกสิ่งมีชีวิตราตรีนิรันดร์อาละวาดทำลายล้างจนพังทลายกลายเป็นซากปรักหักพังทั้งหมด

เครื่องบินรบส่งเสียงคำรามกึกก้อง สัตว์อสูรร้ายแผดเสียงกู่ร้อง เปลวเพลิงแห่งสงครามลุกโชนทั่วทั้งโม๋ตู ทุกหนแห่งเต็มไปด้วยตึกคอนกรีตเสริมเหล็กที่หักโค่นพังทลาย รวมถึงเพลิงไหม้และกลุ่มควันหนาทึบที่เกิดจากไฟฟ้าลัดวงจร

ท่าเรือที่เคยรุ่งเรืองคึกคักในอดีตได้เลือนหายไปแล้ว ถูกคลื่นฝูงสัตว์อสูรร้ายนับไม่ถ้วนเข้ายึดครองกลืนกินจนสิ้น

การปรากฏขึ้นของรูหนอนโลกราตรีนิรันดร์นั้นกะทันหันเกินไป การมาถึงของมันทำให้สัตว์อสูรร้ายบรรพกาลสองตนอย่างเจวี๋ยหรูและหาวจื้อ พร้อมด้วยสิ่งมีชีวิตจากโลกราตรีนิรันดร์อีกหลายสิบตัวโผล่ขึ้นมาใจกลางเมืองโม๋ตูในทันที ส่งผลให้สมดุลการต่อสู้ระหว่างสำนักย่อยเสินหัวโม๋ตูกับคลื่นอสูรทะเลพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง จนทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนในแนวหลังของแนวป้องกันต้องตกเป็นอาหารสดคาวเลือด

บริเวณใกล้เคียงหอโทรทัศน์โม๋ตู สัตว์อสูรร้ายที่มีลำตัวเหมือนกวาง กีบเท้าเหมือนม้า มีมือเหมือนมนุษย์ บนหัวมีเขางอกออกมาสี่เขา และมีหางสีขาว กำลังออกอาละวาดทำลายล้างอย่างบ้าคลั่ง

ตอนที่มันปรากฏตัวขึ้นมาแรกๆ ร่างกายสูงเพียง 40 กว่าเมตรเท่านั้น ไม่ต่างอะไรกับเจวี๋ยหรู สัตว์อสูรร้ายที่บันทึกไว้ในตำราซานไห่จิงเลยสักนิด