บทที่ 170 เลือดหงส์แท้ เซียนดาบทะลวงขั้น! (รวมสองตอน 4,396 ตัวอักษร)

บทที่ 170 เลือดหงส์แท้ เซียนดาบทะลวงขั้น! (รวมสองตอน 4,396 ตัวอักษร)

พร้อมกับคาถาสายฟ้ากิเลนที่ทิ้งตัวลงมาอย่างสนั่นหวั่นไหว โดยมีจุดตกกระทบเป็นศูนย์กลาง รัศมีโดยรอบเกือบพันเมตรพลันกลายเป็นทะเลอัสนีสีเงินยวบยาบ ในหมู่อสูรทะเลนับหมื่นตัว แม้จะมีส่วนน้อยที่ดำดิ่งซ่อนอยู่ใต้น้ำ ก็ไม่อาจหลบหลีกความเสียหายได้พ้น

อสูรทะเลจำนวนมหาศาลเริ่มล้มตาย ส่วนตัวที่พอจะรอดพ้นจากความตายมาได้อย่างหวุดหวิดก็ถูกสายฟ้าอันน่าสะพรึงฟาดจนสลบเหมือด ลอยขึ้นสู่ผิวน้ำ

แต่ครั้งนี้ อวี๋จื้อปัวไม่มีทางปล่อยพวกมันไปง่ายๆ แน่

"คาถาสายฟ้า·กระสุนกระจายวงจักรสายฟ้า!"

พลังวิญญาณสายสายฟ้าหลั่งไหลมารวมกันที่ฝ่ามือของเขา ปลดปล่อยวิชานินจาที่คิดค้นขึ้นเองด้วยการผสานกระสุนวงจักรเข้ากับพลังวิญญาณสายสายฟ้า พร้อมทั้งผสานพลังต้นกำเนิดลงไปอีกหนึ่งสาย

บอลแสงสายฟ้าถือกำเนิดขึ้นบนฝ่ามือของเขา จากนั้นหมุนวนและบีบอัดอย่างต่อเนื่อง หลังจากควบแน่นถึงขีดสุด ก็แผ่แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวออกมาจนแม้แต่มิติยังบิดเบี้ยว

ในที่สุด พลังวิญญาณสายสายฟ้าที่ผสานพลังต้นกำเนิดก็กลายสภาพเป็นกระสุนสายฟ้าที่มีประกายอัสนีแล่นพล่านอยู่บนพื้นผิว ก่อนที่อวี๋จื้อปัวจะสะบัดมันลงสู่ผิวน้ำทันที

ตูม!