บทที่ 114 ลอบโจมตี

บทที่ 114 ลอบโจมตี

คนทั้งสี่ภายใต้พลังของหลิงเซี่ยวเทียนเริ่มพุ่งเข้าใกล้เป้าหมายอย่างรวดเร็ว

เมื่ออยู่ห่างจากเป้าหมายเพียงราวหนึ่งกิโลเมตร หลิงเซี่ยวเทียนก็หยุดบิน คนทั้งสี่ค่อยๆ ร่อนลงมา และหยุดลงบนกิ่งไม้ขนาดยักษ์ที่ยื่นออกไปด้านข้างของต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง

"อยู่ในต้นไม้นั้นเหรอครับ"

หวังเซินสะพายดาบยาวไว้บนหลัง ร่างสูงโปร่งยืนตัวตรง สายตามองตรงไปยังต้นไม้เสียดฟ้าเบื้องหน้าที่สูงตระหง่านนับหลายร้อยเมตรแล้วเอ่ยถาม

อวี๋จื้อปัวพยักหน้า

"เอายันต์ลบกลิ่นอายออกมาสี่แผ่น รับมือกับพวกฝรั่งเลวทรามต่ำช้า เราไม่ต้องไปสนคุณธรรมอะไรทั้งนั้น ลอบโจมตีไปเลยตรงๆ!" หลิงเซี่ยวเทียนหัวเราะหึๆ พูดกับอวี๋จื้อปัว

"เชี่ย หัวหน้า แม่งโคตรเจ้าเล่ห์เลย แต่ผมชอบว่ะ"

อวี๋จื้อปัวชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะหึๆ ออกมาเช่นกัน แล้วหยิบยันต์ลบกลิ่นอายออกมาสี่แผ่น