บทที่ 115 กวาดล้างสิ้นซาก

บทที่ 115 กวาดล้างสิ้นซาก

ร่างแยกของอวี๋จื้อปัวยิ้มบางๆ ก่อนจะอ้าปากเอ่ยคำสำคัญออกมา "คาถาดิน·วิชาหินมหาเบาลอย!"

"หวึ่ง~"

พลังงานประหลาดระลอกหนึ่งพวยพุ่งออกมา หวังเซินรู้สึกเพียงว่าร่างกายของตนพลันเบาหวิวราวกับไร้น้ำหนักในชั่วพริบตา ความเร็วพุ่งทะยานขึ้นไม่รู้กี่เท่า ทว่าในทางกลับกัน พละกำลังกลับลดลง

ขณะเดียวกัน อวี๋จื้อปัวที่อยู่บนหลังของเขาก็เบาราวกับอากาศธาตุ ไม่ได้เพิ่มน้ำหนักให้เขาเลยแม้แต่น้อย

"ลุยเลยครับลุงเซิน ตอนลุงจะใช้อัลติค่อยคืนน้ำหนักเดิม ไม่ต้องห่วงเรื่องพลังครับ!" อวี๋จื้อปัวกล่าว

หวังเซินตาเป็นประกาย เขาโคจรพลังวิญญาณ เพียงแค่ขยับความคิด ร่างก็พุ่งวาบไปข้างหน้าไกลหลายร้อยเมตรในพริบตา ความเร็วระดับนี้ทำให้เขาดีใจจนเนื้อเต้น

ร่างของเขาพุ่งทะยานไปราวกับแสงสีดำ ไล่ตามชาวต่างชาติสองคนที่แปลงสภาพเป็นธาตุกับอาร์ชีที่แปลงสภาพเป็นอากาศไปอย่างรวดเร็ว