บทที่ 111 ตามหา

บทที่ 111 ตามหา

หลังจากออกจากมิติ อวี๋จื้อปัวก็เตรียมจะทดสอบอานุภาพของสกิลดูสักหน่อย

อันดับแรก เขาแยกร่างแยกออกมาหนึ่งร่างเพื่อคอยดูต้นทางให้ จากนั้นจึงเบิกเนตรวงแหวนสีแดงฉานขึ้น จ้องมองไปยังที่ราบอันกว้างใหญ่เบื้องหน้า

ที่ราบตรงหน้าถูกคาถาไฟ·เพลิงผลาญมอดสูยิงถล่มไปหลายระลอกจนไหม้เกรียมพังพินาศยับเยิน หลายจุดยังมีควันดำลอยกรุ่นยังดับไม่สนิทดี และเท่าที่สายตามองเห็น ก็ไม่มีหนูมารแม้แต่ตัวเดียวโผล่พ้นขึ้นมาบนพื้นดินอีกแล้ว

ทว่า โพรงหนูใต้ผืนที่ราบนั้นเชื่อมต่อกันระโยงระยางไปทั่วทุกทิศ อวี๋จื้อปัวเชื่อว่าพวกหนูมารเหล่านี้จะต้องมีพวกที่รอดจากตาข่ายไปได้อย่างแน่นอน

ว่าแล้ว เขาก็โคจรพลังวิญญาณขึ้นมาทันทีโดยไม่แม้แต่จะประสานอิน จากนั้นก็ฟาดฝ่ามือลงบนพื้นดินตรงๆ :

“คาถาดิน·แม่น้ำดินไหล!”