บทที่ 17: ถอดเสื้อผ้าเถอะ

บทที่ 17: ถอดเสื้อผ้าเถอะ

"ไปกันเถอะ เดี๋ยวพี่สาวพาไปตรวจร่างกาย"

หลังจากทักทายเสร็จ ซือจวินฟางก็หัวเราะคิกคัก ก่อนจะขึ้นรถของหวังอันเกอไปพร้อมกับซูฉ่ายอิง ไม่นานรถเก๋งก็สตาร์ตเครื่องและแล่นเข้าทางประตูใหญ่ ทิ้งให้หัวหน้าทีมหลายคนได้แต่มองหน้ากันเลิ่กลั่ก

"ไปกันเถอะ พวกเราหมดหวังแล้วละ ฝีมือของซือจวินฟางพัฒนาขึ้นอีกแล้ว ตอนนี้น่าจะอยู่ระดับ C ขั้นสูงสุด ห่างจากระดับ B แค่ก้าวเดียวแล้ว!" จางเฉวียนเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อนด้วยน้ำเสียงที่แฝงความผิดหวังเล็กน้อย

ตามประสบการณ์ที่ผ่านมา เขาควรจะสู้เสมอกับซือจวินฟางได้แท้ๆ แต่ผลลัพธ์กลับโดนพันปีมรณะเล่นงานซะงั้น

"เฮ้อ ต้นกล้าชั้นดีแบบนี้ ต่อไปคงได้แต่ต้องทุ่มเงินก้อนโตจ้างมาทำภารกิจแล้วล่ะ เมื่อก่อนมีแต่ทีมสามของพวกเขาที่มาจ้างผู้มีพลังพิเศษสายรับรู้จากทีมเรา ตอนนี้คงต้องสลับกันแล้วสิ" ฟางเจี้ยน หัวหน้าทีมสองเอ่ยด้วยน้ำเสียงกึ่งประชดตัวเอง