กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 307
ทุกสิ่งตกอยู่ในความเงียบงัน
เป่าตงนอนอยู่บนเตียงอย่างเงียบเชียบ ดวงตาเบิกกว้างมองเพดาน ราวกับคนสูญเสียวิญญาณไปแล้ว
ท่าทีเช่นนี้ทำให้เหวินเข่อซินกังวลจนแทบคลั่ง
ทว่าบานตู้ด้านหลังกลับถูกใครบางคนผลักเข้ามาสองครั้ง
เหวินเข่อซินสะดุ้งสุดตัวราวกับปฏิกิริยาอัตโนมัติ
เธอตระหนักได้ทันทีว่าบานตู้ถูกผลักเปิดออกเป็นช่องแคบ ๆ
"แม่ครับ เจ็บจังเลย"
หลังจากความเงียบงันชั่วขณะ เป่าตงก็ร้องไห้พูดขึ้นบนเตียง
เหวินเข่อซินรีบวิ่งเข้าไปผูกเชือกเหรียญอีแปะที่ประตูตู้ให้แน่นหนา