บทที่ 306

บทที่ 306

อู๋ชิวชิวเพิ่งเข้าใจในที่สุดว่าเหตุใดอวี๋หยางหยางถึงได้มั่นอกมั่นใจนัก

เพราะรองเท้าคู่นั้นคือไพ่ตายของอวี๋หยางหยาง

ตราบใดที่รองเท้ายังไม่ถูกทำลาย เป่าตงก็ไม่มีทางปลอดภัยได้อย่างแท้จริง

"เข้ามาสิ นังเด็กสารเลว ทำให้วิญญาณฉันแตกสลายไปเลยสิ มีเป่าตงมาเป็นเพื่อนตายแบบนี้ ฉันก็ถือว่าบรรลุเป้าหมายแล้วล่ะ"

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า"

อวี๋หยางหยางหัวเราะราวกับคนเสียสติ

ต่อให้ตัวเองต้องแตกดับสูญสลายไป เธอก็ต้องลากให้เป่าตงตายตามไปด้วยให้ได้

"ความสุขที่ฉันไม่มีวันได้ คนอื่นก็อย่าหวังว่าจะได้มันเหมือนกัน เป่าตงไม่ได้มองฉันเป็นเพื่อนหรอกเหรอ? งั้นก็ปล่อยให้เขาลงนรกไปพร้อมกับฉันเลยแล้วกัน"

นึกไม่ถึงเลยว่าร่างเด็กเล็กกระจิ๋วหลิวคนนั้น กลับมีเสียงอันเยาว์วัยที่เอ่ยถ้อยคำบ้าคลั่งและชั่วร้ายออกมาได้ถึงเพียงนี้