บทที่ 308

บทที่ 308

ท่อระบายน้ำที่กำลังซ่อมแซม ปากบ่อดูราวกับขนาดยุคมืดอันลึกล้ำ กำลังดึงดูดให้เป่าตงกระโดดลงไป

เขาก้าวเดินตรงไปยังท่อระบายน้ำอย่างตรงแน่ว แต่ทว่าจังหวะที่กำลังจะร่วงหล่นลงไป ด้านในกลับมีหัวของคนงานซ่อมแซมโผล่ขึ้นมา

"เฮ้ย เจ้าหนู ถอยไปทางนี้อันตราย"

เขาไล่เป่าตงออกไป

คนร้ายที่ซ่อนอยู่ลึกเข้าไปในสวนสาธารณะ เมื่อเห็นเด็กเดินผ่านไปคนเดียว จึงเลียริมฝีปากพร้อมกับชักมีดสปริงออกจากกระเป๋า เดินเข้าไปหาเป่าตงทีละน้อย

ตอนที่เหลือระยะห่างไม่ถึงห้าเมตร นักกีฬาวิ่งยามเช้าก็วิ่งผ่านมาพอดี ทำให้คนร้ายตกใจจนถอยหนีไป...

...

เป่าตงเดินวนเวียนอยู่บนเส้นทางปรโลกแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่กลับรอดพ้นอันตรายมาได้ทุกครั้ง

แน่นอนว่าเรื่องทั้งหมดนี้ สำหรับเป่าตงที่มีสติเลอะเลือนในตอนย่อมไม่มีความทรงจำใด ๆ