บทที่ 305

บทที่ 305

"นังสารเลว แกจะต้องเสียใจภายหลังแน่"

อวี๋หยางหยางฉีกยิ้มกว้างหัวเราะลั่น

รอยยิ้มนั้นทำให้อู๋ชิวชิวรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาอย่างประหลาด แต่เธอไม่ได้คิดอะไรมาก หยิบเหรียญอีแปะอีกหลายเหรียญปาออกไปทันที

ในขณะเดียวกันฝ่ามือก็คว้ายันต์เหลืองสามแผ่นไว้ ใช้ตะเกียบไม้เสียบทะลุแล้วพุ่งทะยานซัดออกไปด้วยความเร็วปานลูกศร ปักเข้ากลางหว่างคิ้วของอวี๋หยางหยางพอดิบพอดี

ร่างของอวี๋หยางหยางชะงักกึก ราวกับปลาตัวหนึ่งที่ถูกตรึงไว้ ทรวงอกนูนสูงขึ้น ส่งเสียงกรีดร้องโหยหวน อ้าปากสำลักเลือดสด ๆ สีดำแกมแดงออกมาคำโต

เปลวเพลิงที่ร้อนระอุทำเอาศีรษะทั้งดวงของอวี๋หยางหยางบิดเบี้ยวผิดรูป เธอกรีดร้องคร่ำครวญไม่ขาดปาก

เสียงคำรามแผดเผานั้นราวกับจะฉีกกระชากลำคอให้ขาดเป็นเสี่ยง ๆ

ยิ่งกรีดร้องเธอก็ยิ่งคลุ้มคลั่ง พุ่งโถมเข้าใส่ชิวชิวอย่างดุร้ายในชั่วพริบตา ราวกับจะยอมตายตกไปตามกัน

จากนั้นก็ใช้สองแขนรัดลำคอของชิวชิวไว้แน่นสนิท