บทที่ 230

บทที่ 230

ในเวลาเดียวกัน หุ่นหนังตะลุงมนุษย์ตัวนั้นก็พุ่งเข้ามาเช่นกัน

มือจำนวนนับไม่ถ้วนยื่นออกมา พยายามฉุดรั้งตัวหานอวิ้นเอาไว้ เพื่อกักขังหานอวิ้นให้อยู่ที่นี่อย่างถาวร

แต่สุดท้ายก็ช้าไปก้าวหนึ่ง

หานอวิ้นพาอู๋ชิวชิวหลบหนีออกมาได้แล้ว ในขณะที่เรือนหลังนี้ก็เกิดเพลิงลุกไหม้ขึ้นในพริบตา

"ไม่..."

คล้ายกับยังได้ยินเสียงกรีดร้องอันน่าเวทนาของหุ่นหนังตะลุงมนุษย์แว่วมาในห้วงความรู้สึก

อู๋ชิวชิวยืนเปลือยเท้าอยู่บนพื้นไม้ หัวใจยังคงเต้นระรัวด้วยความหวาดผวา ในมือยังคงกำตะเกียงน้ำมันเอาไว้แน่น

"หานอวิ้น เป็นอะไรหรือเปล่าคะ"

เมื่อได้สติกลับมา เธอก็รีบหันไปมองหานอวิ้นทันที