บทที่ 142

บทที่ 142

ตั๊กแตนตำข้าวล่าจักจั่น นกขมิ้นอยู่เบื้องหลัง

อู๋ชิวชิวคิดว่ายายคือนกขมิ้นตัวนั้น นึกไม่ถึงว่าตำแหน่งนกขมิ้นนี้จะถูกเว่ยซวี่จีแย่งไปเสียแล้ว

ยามนี้ร่างวิญญาณของศพแห้งกำลังอยู่ในช่วงอ่อนแอ

ของอัปมงคลนับไม่ถ้วนไม่กล้าเข้าใกล้เพราะหยกวิญญาณ

ในที่สุดเว่ยซวี่จีก็ปรากฏตัวขึ้นในร่างงูยักษ์สีดำสองตัว เพื่อแย่งชิงวาสนานี้

"ฉันบอกแล้วว่าที่เธอทำไปทั้งหมดนั่นมันเปล่าประโยชน์ แม่หนู คิดไม่ถึงล่ะสิ สุดท้ายแล้วเธอก็ยังเป็นคนพาฉันเข้ามาในโลงหินนี้ แถมเธอยังช่วยซัดมันจนบาดเจ็บปางตายขนาดนี้อีก วางใจเถอะ รอให้ฉันบรรลุนั่งแท่นเซียนสำเร็จ ฉันจะตอบแทนเธออย่างงามแน่นอน ฮ่าๆๆๆๆ"

เว่ยซวี่จีส่งเสียงหัวเราะอย่างได้ใจทันที

ในสายตาของเขา วาสนาเรื่องการบรรลุนั่งแท่นเซียนนี้ตกเป็นของเขาแล้ว

งูสีดำตัวหนึ่งแลบลิ้นยาวเหยียดออกมาพันคอของอู๋ชิวชิวเอาไว้ ทำให้อู๋ชิวชิวขยับเขยื้อนไม่ได้เลย