บทที่ 143

บทที่ 143

ความหวาดกลัวที่ฝังลึกถึงก้นบึ้งวิญญาณเมื่อครู่ ในที่สุดก็จางหายไปแล้ว

วิญญาณของเธอแข็งทื่อ ราวกับยังตั้งสติกลับมาไม่ได้ กระทั่งคำพูดของหานอวิ้นเธอก็ยังฟังไม่ถนัดหู

ผ่านเรื่องราวน้อยใหญ่มาก็มาก แต่นี่เป็นครั้งแรกที่อู๋ชิวชิวรู้สึกถึงความหวาดกลัวถึงกระดูกดำเช่นนี้

นั่นคือความสั่นเทาที่มาจากวิญญาณ ซึ่งอยู่นอกเหนือการควบคุมของจิตสำนึก

หานอวิ้นขมวดคิ้วเล็กน้อย ยื่นฝ่ามือไปทาบลงบนหน้าผากของอู๋ชิวชิว

มีไอความเย็นสบายแผ่ซ่านกระจายอยู่บนหน้าผาก ทำให้อู๋ชิวชิวค่อย ๆ สงบสติอารมณ์ลงได้

"อย่ากลัวเลย"

อู๋ชิวชิวสงบใจลงได้ พยักหน้ารับ "อืม ได้ค่ะ"

ตะปูผนึกวิญญาณได้ผนึกสิ่งของที่อยู่ข้างในนั้นเอาไว้เรียบร้อยแล้ว สิ่งที่ต้องทำต่อไปในตอนนี้คือการตอกตรึงโลงไท่จิ่วอินให้ตายสนิท เพื่อที่ต่อให้เกิดปัญหาภายหลังก็สามารถแก้ได้ไร้กังวล