บทที่ 39

บทที่ 39

พูดจบคำ อู๋ซงก็เอ่ยประโยคต่อมาทันที "ผมเป็นคนตัดเอง เดิมทีผมอยากจะช่วยพาซินซินออกมา แต่ว่า... ตู้เสื้อผ้ามันมีเลือดไหลออกมา"

"พ่อจ๋า แม่จ๋า ฮือ ๆ ๆ ๆ"

ภายในตู้ยังมีเสียงร้องไห้ของซินซินแว่วออกมาเลือนราง

สองสามีภรรยาคลาดแคล้วร้อนรนจนหัวใจแทบสลาย

อู๋ชิวชิวเอื้อมมือไปกุมที่จับประตูตู้เสื้อผ้า ทดลองออกแรงเปิด

แน่นสนิทไม่ขยับเขยื้อน

ไม่เพียงเท่านั้น สัมผัสที่แตะโดนยังเหนียวหนืด ไอเย็นยะเยือกแล่นทะลุผ่านฝ่ามือ ซอกซอนเข้าสู่รูขุมขน

สิ่งของที่อยู่ข้างในมีไอแค้นรุนแรงถึงขีดสุด

อู๋ชิวชิวเปิดกระเป๋าเป้ตามความเคยชิน เตรียมจุดยันต์เหลือง ทว่ากลับพบว่าหุ่นกระดาษ ยันต์เหลือง และสิ่งอื่นๆ ที่พกมาล้วนถูกน้ำแช่จนเปื่อยยุ่ยไปหมดแล้ว