บทที่ 38

บทที่ 38

วันสารทจีน ประตูผีเปิดกว้าง

ดังนั้นตั้งแต่ห้าโมงเย็นเป็นต้นไป ในหมู่บ้านก็แทบจะไม่มีใครออกมาเดินเล่นเรื่อยเปื่อยอีก

อู๋ชิวชิวยิ่งไม่มีทางว่างจนบ้าบิ่นออกไปเดินร่อนข้างนอก

เดิมทีเธอเป็นพวกมีเรือนร่างดึงดูดวิญญาณ การออกไปเดินร่อนก็เหมือนเอาขี้ก้อนหนึ่งไปร่อนอยู่หน้าหมา

อะ ไม่ใช่สิ เธอไม่ใช่ขี้เสียหน่อย

อู๋ชิวชิวนั่งอยู่ตรงธรณีประตู ซดบะหมี่หมูสับป๊อก ๆ

กำลังกลุ้มใจเรื่องเงิน

ค่าเทอมพอจะหาได้เกือบครบแล้ว แต่เงินสามแสนนั่นจะทำอย่างไรดี?

ช่วงนี้ก็ไม่มีการค้าขายมาถึงหน้าประตูบ้านเลย...