ตอนที่ 188 ฝ่าบาทโปรดอภัย

ลั่วเชียนดูแล้วมีอายุเพียงเจ็ดหรือแปดขวบ เห็นได้ชัดว่าเป็นเด็กที่ครอบครัวตามใจจนเสียคน มีท่าทีราวกับตนเองยิ่งใหญ่ที่สุดในใต้หล้า

ทันทีที่สิ้นเสียง ชายวัยสี่สิบต้น ๆ ผู้หนึ่งก็เร่งรุดเข้ามา

“พ่อบ้านสกุลลั่ว...”

ถึงอย่างไรลั่วเชียนก็ยังเป็นเด็ก เมื่อเห็นคนคุ้นเคยจึงเริ่มรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ

“โอ๊ย นายน้อย นี่...นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ขอรับ”

เขามองธารโลหิตที่ไหลรินออกจากมุมปากของนายน้อยด้วยความเจ็บปวดใจ แววตาพลันดุดัน เมื่อเห็นกู้เฟิงที่ได้รับบาดเจ็บเช่นกัน ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง ชี้นิ้วไปยังอีกฝ่ายแล้วด่าทอทันที

“ข้าถามว่าเจ้าเป็นลูกเต้าบ้านใดกัน มีแม่ให้กำเนิดแต่ไร้พ่ออบรมเลี้ยงดูจริง ๆ ดูสิว่าเจ้าทำให้นายน้อยของพวกเราเป็นเช่นไร ช่างน่าเจ็บใจเสียจริง...”