กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ในเมื่อฝ่าบาทไม่ทรงเชื่อข้า แล้วไฉนต้องมาเสียเวลากับข้าที่นี่ด้วยเล่าเพคะ”
ไป๋หว่านหว่านคงมีโทสะอยู่บ้างแล้ว นางร้องไห้ก็ร้องแล้ว ทั้งยังยอมอ่อนข้อให้ ทว่าบุรุษผู้นี้กลับยังระแวงสงสัยสารพัด นางไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า ที่แท้ฝ่าบาทจะทรงเอาใจยากถึงเพียงนี้
“เจ้าคนหลอกลวงตัวน้อย จะให้เราเชื่อลงได้อย่างไร” เขาก้มหน้าลง พลางลูบคลำปอยผมข้างหูของนางเล่น
คำพูดนี้กลับทำให้ไป๋หว่านหว่านงุนงงอยู่บ้าง นางถึงกับบอกความลับเรื่องชาติกำเนิดตามความเป็นจริงไปแล้ว นี่คิดว่ายังไม่ซื่อตรงอีกหรือ
“ฝ่าบาทโปรดชี้แนะให้กระจ่างเถิดเพคะ ข้าไปหลอกลวงอะไรท่านกันแน่… ข้าที่เป็นราษฎรดีผู้หนึ่ง ยังจะกล้าหลอกลวงท่านหรือเพคะ”
เขาออกแรงบีบต่างหูระย้าอวบอิ่มนั่นประหนึ่งจะลงทัณฑ์