กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หยวนโม่ปล่อยมือของนาง ก่อนโอบอุ้มนางขึ้นจากเอว วางนางลงบนโต๊ะ แล้วประกบริมฝีปากจุมพิตนางอีกครา
“ไม่…ข้า…ข้าไม่ใช่…ข้าไม่ใช่นาง…ไม่ใช่…”
“ฝ่า…ฝ่าบาท…ข้าไม่ใช่หว่านหว่าน ข้าไม่ใช่จริง ๆ…”
“โอ้? หรือมีเพียงท่านเจ้าเรือนอี้เท่านั้นที่มองได้?”
“ไม่…ไม่ใช่ ข้ากับเขา…ไม่ได้เป็นเช่นนั้นจริง ๆ…ฝ่าบาท…”
“หว่านหว่านคิดว่าเราจะยังเชื่อเจ้าอยู่อีกหรือ?”
ไป๋หว่านหว่านมองเขา ดวงตาเปี่ยมไปด้วยความสิ้นหวัง