เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“นี่...มิใช่ป้ายเอวประจำตัวของอู่อันจวินหรอกหรือ?” อี้เหนียนยื่นป้ายเอวให้อู่อันจวิน
“ถูกต้อง นี่คือป้ายเอวประจำตัวของข้าผู้เฒ่า คงมีคนจากค่ายทหารมาขอเข้าเฝ้า รีบพาข้าไปเร็ว”
อู่อันจวินหยิบเสื้อคลุมชั้นนอกที่อยู่ด้านข้างขึ้นมา ทว่าขณะลุกขึ้นกลับออกแรงมากเกินไปจนแผลถูกกระชากโดยตรง
“ท่านแม่ทัพ ท่านเพิ่งหายจากอาการบาดเจ็บสาหัส รออยู่ที่นี่เถิด ให้ข้าพาคนผู้นั้นมาพบก็พอ”
“จริงด้วย ให้ข้าไปกับผู้อำนวยการสำนักดูเถิด ว่าผู้ใดมาเยือนกันแน่” ไป๋หว่านหว่านประคองอู่อันจวินที่กุมหน้าอกให้นั่งลงข้างแท่นบรรทมพลางกล่าว
“เฮ้อ เช่นนั้นก็ได้”
จากนั้น ทั้งสองก็ตามศิษย์ฝึกหัดแพทย์มายังโถงชั้นใน ทว่ายังไม่ทันก้าวผ่านประตู ไป๋หว่านหว่านก็ได้ยินเสียงคุ้นเคยดังมาจากด้านใน
“ฮ่า ๆ ข้ากลับตั้งตารอพบผู้อำนวยการสำนักเป็นอย่างยิ่ง”