ตอนที่ 165 พบผู้อำนวยการสำนัก

หยวนโม่หันขวับกลับไปทันใด ฝีเท้าของเขาสับสนวุ่นวาย ในหัวขาวโพลนไปหมด เขาเงยหน้ากวาดสายตามองไปทั่วท่ามกลางฝูงชน ปล่อยให้สองคนที่อยู่ด้านหลังร้องตะโกนอย่างไรก็ไม่นำพา

ทว่าในตลาดเช้าผู้คนเดินขวักไขว่ไปมาดั่งสายน้ำไหลไม่ขาดสาย เขาเดินตั้งแต่หัวถนนจนถึงท้ายถนน ก็ยังคงไม่อาจมองเห็นคนคุ้นเคยผู้นั้นได้

หรือว่าเขาจะฟังผิดไป? เขายืนนิ่งอยู่ที่เดิม ความรู้สึกสูญเสียถาโถมเข้าใส่ทั่วร่าง เขาทรุดกายนั่งลงบนแท่นหินด้านข้างอย่างหดหู่ ครั้นคิดดูให้ละเอียด หากเป็นเพียงแค่เสียงก็อาจจะผิดพลาดได้ ทว่าการพกพาเด็กเล็กชายหญิงมาด้วยพร้อมกันเช่นนั้น มัน…

ยามนี้ สองคนที่อยู่ไม่ไกลก็รีบร้อนวิ่งตามมาถึง