ตอนที่ 162 ทงโจวกำลังจะวุ่นวายแล้ว

หลังจากอี้เหนียนถอนลูกศรออกจนหมด เส้นประสาทที่ตึงเครียดก็ผ่อนคลายลงในชั่วพริบตา เขารับผ้าขนหนูที่ไป๋หว่านหว่านยื่นมาให้ ก่อนเอนกายนั่งพิงเก้าอี้พลางเช็ดเหงื่อบนศีรษะ

ส่วนไป๋หว่านหว่านรับช่วงงานต่อจากเขา นางทำการห้ามเลือดและจัดการบาดแผลของอู่อันจวินเป็นขั้นตอนสุดท้าย

“แย่แล้ว ผู้อำนวยการสำนัก ลูกศรดอกสุดท้ายนี้มีพิษ”

ไป๋หว่านหว่านเพิ่งหันไปตรวจบาดแผลสุดท้าย ก็เห็นว่าของเหลวที่ไหลออกมาจากบาดแผลกลับเป็นเลือดเสีย อีกทั้งเลือดเนื้อรอบปากแผลจากลูกศรก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีดำอย่างช้า ๆ

“อะไรนะ?” หัวใจของอี้เหนียนพลันถูกแขวนสูงขึ้นอีกครั้ง

เมื่อกองทัพทั้งสองปะทะกัน ย่อมมีทหารบางส่วนทายาพิษไว้บนหัวลูกศร เรื่องนี้คือความโหดร้ายของสงคราม