กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ชื่อเหยียน ออกมา”
ครู่ใหญ่ เงาดำสายหนึ่งพลันวูบผ่านไป
“ผู้น้อยถวายบังคมฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ”
“หลังจากข้าจากไปแล้ว เจ้ากับจ้าวตูต้องคอยจับตาดูความเปลี่ยนแปลงในวังอย่างใกล้ชิด ทุกอย่างให้ดำเนินไปตามแผนการที่ข้ากำหนดไว้ก่อนหน้านี้ หากมีเหตุสุดวิสัย ให้ส่งสารด่วนแปดร้อยลี้”
“บ่าว/ผู้น้อยรับพระบัญชาพ่ะย่ะค่ะ”
หยวนโม่ทอดถอนใจยาวอย่างลึกซึ้ง อดมิได้ที่จะมองออกไปนอกหน้าต่าง ถ้อยคำแฝงไว้ด้วยความรู้สึกเปล่าเปลี่ยวเวิ้งว้าง
“นาง… มีข่าวคราวบ้างหรือไม่?”
“ทูลฝ่าบาท พระนาง… ยังคงไร้ข่าวคราวเช่นเดิมพ่ะย่ะค่ะ”
“หึ ๆ… รู้แล้ว เจ้าถอยออกไปเถิด”
ครานี้ จะหาเจ้าไม่พบอีกแล้วจริง ๆ หรือ? หยวนโม่หลับตาทั้งสองข้างลง ปฏิเสธที่จะคิดต่อ