กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ข่าวนี้ทำให้คนตื่นตระหนกจนเสียขวัญจริง ๆ ไป๋หว่านหว่านถึงกับเก็บข้าวของไม่ทันแล้วเตลิดหนีไปอย่างลนลาน
กระทั่งตอนอยู่ในสำนักไท่เหอก็ยังใจลอย
“หว่านเอ๋อร์ เป็นอะไรไป ช่วงนี้เหนื่อยเกินไปหรือไม่?”
อี้เหนียนมองขวดไพฑูรย์ที่ไป๋หว่านหว่านยื่นมาให้ แม้เขาจะไม่รู้ว่าข้างในใส่อะไรไว้ แต่สิ่งที่เขาต้องการคือผ้าพันแผล
“หว่านเอ๋อร์?” อี้เหนียนเรียกอีกเสียงหนึ่ง
“อา ผู้อำนวยการสำนัก ข้า…ข้าใจลอยไปหน่อย ท่าน…ท่านบอกว่าต้องการสิ่งใดนะเจ้าคะ?”
“ผ้าพันแผล”
“อ้อ ได้ ๆ เจ้าค่ะ ข้าจะหยิบเดี๋ยวนี้”
หลังยื่นผ้าพันแผลให้ ไป๋หว่านหว่านก็ช่วยพยุงอู่อันจวินให้ตรง จากนั้นจึงเอ่ยปากถามอี้เหนียน
“ผู้อำนวยการสำนัก ได้ยินว่า…ฝ่าบาทจะเสด็จมาแล้ว ท่านได้รับข่าวคราวอันใดบ้างหรือไม่เจ้าคะ?”