ตอนที่ 152 งั้นก็ยอมรับเป็นพ่อสิ

เมื่อเนี่ยนเนี่ยนเก็บหญ้าลิ้นมังกรเพียงไม่กี่ต้นที่มีอยู่ในลานบ้านมาได้อย่างแม่นยำ นางก็ถือมันไปตรงหน้าอี้เหนียน

ในที่สุดอี้เหนียนก็ได้รู้ว่าเด็กคนนี้มิได้อาศัยโชคช่วย นางมีพรสวรรค์อย่างแท้จริง

เขาย่อตัวลง รับหญ้าลิ้นมังกรจากมือเนี่ยนเนี่ยน แล้วให้นางหันหน้ามาทางตน ก่อนกล่าวกับนางทีละคำ

“เนี่ยนเนี่ยน ข้ามิใช่ท่านพ่อของเจ้า”

ขอบตาของเนี่ยนเนี่ยนพลันแดงก่ำ นางโอบคออี้เหนียนแล้วกล่าวเสียงแผ่ว

“ข้ารู้ แต่ข้าเพียงอยากมีท่านพ่อ เหตุใดที่โรงเรียนทุกคนล้วนมีท่านพ่อ มีเพียงข้ากับพี่ชายที่ไม่มี พวกเขา...พวกเขาล้วนหัวเราะเยาะพวกเรา บอกว่าท่านพ่อไม่ต้องการข้ากับพี่ชายแล้ว”

“ไม่มีหรือ?”