เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ป้าเฝิงกับอาเหยาแทบจะหัวเราะพรืดออกมากับคำพูดนี้
“เจ้าจะชักดาบอันใดกัน?”
“โธ่ เอาเป็นว่าความหมายก็คือข้าไม่ต้องการบุรุษ อีกอย่าง ข้ารู้สึกว่าอี้เหนียนผู้นั้นถูกใจพรสวรรค์ของเนี่ยนเนี่ยนบ้านเราต่างหากเล่า”
ไป๋หว่านหว่านเปิดเผยออกมาจนหมดเปลือก พร้อมทั้งเอ่ยความคิดเห็นของตนเองออกไปบ้าง
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้”
“ถ้าพูดเช่นนี้ ท่านผู้อำนวยการสำนักก็เป็นพ่อบุญธรรมของเนี่ยนเนี่ยนบ้านเราแล้วน่ะสิ” ป้าเฝิงครุ่นคิด
อาเหยาคิดดูแล้ว ก็เริ่มวิเคราะห์อย่างจริงจังขึ้นมาบ้าง
“พี่หว่านเอ๋อร์ ท่านลองคิดดู ความจริงแล้วอี้เหนียนผู้นี้ ในเมื่อสามารถเป็นถึงผู้อำนวยการสำนักไท่เหอได้ ย่อมต้องมีความสามารถแน่นอน หากเนี่ยนเนี่ยนของเราได้ติดตามเขาเรียนรู้วิชาแพทย์และสมุนไพรเป็นอย่างดี ก็นับเป็นทางเลือกที่ดียิ่งทางหนึ่งนะเจ้าคะ”