ตอนที่ 137 รับผลกรรมของตนเอง

อะไรนะ? ไท่หวงไท่โฮ่วไม่อยากจะเชื่ออยู่บ้าง ขันทีน้อยผู้นี้เมื่อครู่แทนตนว่าหว่านหว่านรึ? นาง…นางคือหว่านหว่านหรือ?

“เจ้า…เจ้าเงยหน้าขึ้นให้เราดูหน่อยสิ?” พระนางเอ่ยถามหยั่งเชิง

ไป๋หว่านหว่านเงยหน้าขึ้น ทั้งยังถือโอกาสถอดหมวกขันทีออก เส้นผมดำขลับทิ้งตัวสยายลงถึงบั้นเอว

ไท่หวงไท่โฮ่วตกตะลึงจนพูดไม่ออก ส่วนแม่นมกุ้ยข้างกายร้องขึ้นว่า

“ฮองเฮาจริง ๆ เพคะ เป็นฮองเฮาจริง ๆ”

“อืม ไม่ผิดแน่ เป็นหว่านหว่านของเราจริง ๆ หว่านหว่านจริง ๆ ด้วย” พระนางดีใจจนหลั่งน้ำตา ยื่นมือออกไปลูบไล้ใบหน้าของไป๋หว่านหว่านแผ่วเบา

“เสด็จย่าเพคะ” ไป๋หว่านหว่านทาบมือทับมือนั้น ร้องเรียกเสียงหวาน

“จ้ะ”

ทั้งสองสบตากันแล้วแย้มยิ้ม นั่งคุยกันบนเก้าอี้อยู่พักใหญ่