กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“เจ้าออกไปข้างนอก หาชายฉกรรจ์มาสักสองคน ให้พวกเขามาช่วยกุ้ยเฟยของพวกเราเสียหน่อยเถิด”
“พระนาง นี่...ไม่เหมาะกระมังขอรับ?”
แววเย็นเยียบวาบผ่านดวงตาของไป๋หว่านหว่าน นางแค่นเสียงหึ
“ไม่เหมาะจริง ๆ ชายฉกรรจ์สองคน...ยังปรานีนางเกินไป เช่นนั้นหาขอทานมาสองคนดีหรือไม่?”
“นี่...”
อิ๋นซวงสะท้านใจ นางตัดสินใจแล้ว ต่อแต่นี้ไม่ว่าจะล่วงเกินผู้ใด ก็ห้ามล่วงเกินฮองเฮาของนางเป็นอันขาด
“ช่างเถิด หาคนที่กำยำกว่านี้สักหน่อยก็แล้วกัน จู่ ๆ ข้าก็มีแผนอื่นขึ้นมา จำไว้ว่าต้องกำยำหน่อยเล่า” ไป๋หว่านหว่านขยิบตาให้อิ๋นซวง สื่อความหมายว่าเจ้าคงเข้าใจ
“เจ้าค่ะ ผู้น้อยจะไปจัดการเดี๋ยวนี้”
ร่างของนางวูบไหว ก่อนหายไปไร้ร่องรอยในทันที