กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ชื่อเหยียนเหลือบมองไป๋หว่านหว่านที่อยู่ข้างกาย ซึ่งมีสีหน้าร้อนรนยิ่งนัก ในใจพลันลังเลไม่แน่
ฝ่าบาท มิใช่ว่าข้าต้องการพาพระนางไปตำหนักกานลู่เสียหน่อย เป็นพระนางที่ร้องขอด้วยตนเอง พระนางทรงเป็นฮองเฮา พวกเราจะไม่ฟังพระดำรัสของพระนางก็ไม่ได้ จริงหรือไม่?
เมื่อคิดหาทางหนีทีไล่ไว้เรียบร้อยแล้ว ชื่อเหยียนก็ยกแขนของไป๋หว่านหว่านขึ้น ก่อนพานางเหาะตรงไปยังตำหนักกานลู่
“เอ๊ะ ชื่อเหยียน ชื่อเหยียนหรือเจ้าลืมพระดำรัสของฝ่าบาทไปแล้ว…” จ้าวตูตะโกนไล่หลังพลางวิ่งตาม
ชื่อเหยียนตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“ระหว่างพระดำรัสของฝ่าบาทกับพระองค์เอง สิ่งใดสำคัญกว่ากันเล่า”
หลังได้ยินเช่นนั้น จ้าวตูก็หุบปากฉับพลัน ก่อนติดตามไปตลอดทาง