ตอนที่ 102 กำหนดทำเลเบื้องต้น

“อา นี่...นี่ เช่นนั้นข้า...ข้าจะลองไปหารือกับท่านพ่อดู อิงฮวา เจ้าคิดเห็นอย่างไรเล่า...”

“อืม...เช่นนั้นก็ลองพูดคุยกันดูเถิด”

ดูเหมือนนี่จะเป็นหนทางหนึ่งท่ามกลางความจนตรอก

หลังจากส่งคู่ยวนยางอาภัพคู่นั้นจากไปแล้ว ไป๋หว่านหว่านก็รีบกลับห้องไปดูเด็กน้อยทั้งสองอย่างอดใจไม่ไหว ทว่านางกลับรู้สึกเหม่อลอยอยู่บ้าง

“ต้าเป่า เสี่ยวเป่า แม่รักพวกเจ้าทั้งสองคน และจะรักพวกเจ้าตลอดไป” นางเอ่ยขึ้นด้วยความรู้สึกในใจ ได้แต่ทอดถอนใจว่าโลกใบนี้มีเรื่องจนใจมากมายเหลือเกิน

มีเพียงการไม่ต้องเฝ้าคุ้มครองค่านิยมทางโลก และใช้ชีวิตตามใจปรารถนาเท่านั้น จึงจะเป็นสิ่งที่นางแสวงหาตลอดชีวิต

วันรุ่งขึ้น เมืองอวิ๋นตูค่อย ๆ กลับคืนสู่ความเป็นปกติ เพียงบางครั้งยังได้ยินเสียงเด็กเล็กถือประทัดเล่นอยู่ริมถนน