ตอนที่ 101 ปัญหาที่มีมาตลอดกาล

ไป๋หว่านหว่านก็มองไปยังเซียวเหอ นึกถึงคำพูดของเขาในหอวั่งเยว่วันนั้น มุมปากจึงผุดรอยยิ้มพลางพยักหน้า

“เช่นนั้นก็ขอบพระคุณคุณชายเซียวมากเจ้าค่ะ”

จากนั้นก็สนทนาปราศรัยกันอีกพักหนึ่ง นึกไม่ถึงเลยว่าการมาเยือนคราวนี้ ผู้ที่กุมหัวใจของพวกเซียวเจิ้นซิงได้มากที่สุดกลับเป็นต้าเป่ากับเสี่ยวเป่า ก่อนจะจากไปก็ยังรั้งตัวไว้ไม่ยอมปล่อย

“ไอ้หยา เด็กน้อยสองคนนี้น่ารักน่าเอ็นดูยิ่งนัก”

“มา นี่เป็นของชิ้นเล็ก ๆ ที่ปู่ให้ ถือไว้ดี ๆ อย่าทำหล่นหายเล่า” เซียวเจิ้นซิงล้วงเหรียญทองที่ร้อยด้วยเชือกแดงเส้นเล็กสองเหรียญออกมา วางลงในมือของเด็กทั้งสองคนละเหรียญพลางกำชับ

ไป๋หว่านหว่านรู้ดีว่าเหรียญทองนี้สำหรับตระกูลเซียวแล้วมิได้นับว่าล้ำค่าอันใด เป็นเพียงความรักใคร่เอ็นดูที่ท่านผู้เฒ่ามีต่อเด็ก ๆ เท่านั้น นางจึงมิได้กล่าวขัดอันใด