กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ไป๋หว่านหว่านส่ายหน้าให้เขาด้วยสีหน้ามึนงง ท่าทางน่ารักน่าเอ็นดูของนางทำให้ฤทธิ์สุราในอกของเขาพวยพุ่งขึ้นไม่หยุด ชั่วพริบตานั้นเขาพลันรู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งร่าง
“ร้อนเหลือเกิน”
คนในอ้อมแขนเองก็รู้สึกราวกับอยู่ท่ามกลางเตาไฟ มือเล็ก ๆ ขยับไปมาไม่หยุด
“หว่าน...หว่านหว่าน” หยวนโม่คว้ามือเล็ก ๆ ที่ขยับไปมาของนางไว้ เขารู้สึกว่าตนเองใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้ว
“ฮือ ๆ...อย่า” ไป๋หว่านหว่านพยายามดิ้นรนทั้งน้ำเสียงสะอื้น หวังจะดึงข้อมือที่ถูกกดไว้ให้หลุดออก
นางรู้สึกว่าศีรษะของตนมึนงงไปหมด อีกทั้งยังร้อนจนแทบจะละลาย ช่างทรมานเหลือเกิน ราวกับมีเพียงการเข้าใกล้เขาเท่านั้นที่ทำให้นางรู้สึกดีขึ้น
“เด็กดี อย่าขยับไปมา”