ตอนที่ 99 ความบ้าคลั่งของซูเยว่หัว

ใช่แล้ว วันนี้คือวันที่หนึ่ง

คำพูดของจ้าวตูทำให้ไป๋หว่านหว่านได้สติตื่นเต็มตาในทันใด นางถีบหยวนโม่กระเด็นไปทีหนึ่ง แล้วมองหาเสื้อผ้าไปทั่ว

ครั้นเพ่งมองดูให้ดี เสื้อผ้าที่กองเป็นเนินเขาเตี้ย ๆ อยู่ใต้หน้าต่างตรงนั้น หากมิใช่ของนางแล้วจะเป็นของผู้ใดได้อีกเล่า…

“อ๊ะ…เสื้อผ้าของข้า…ไฉนถึงถูกโยนไปกองอยู่ตรงนั้นหมดเลยเล่า…”

ไป๋หว่านหว่านเอ่ยขึ้นด้วยดวงหน้าแดงก่ำ

หยวนโม่เห็นท่าทางเช่นนั้นก็ยกยิ้มมุมปาก

“ไม่รู้เหมือนกันว่าเมื่อคืนนี้ผู้ใดกันที่…”

อะไรนะ?! ไป๋หว่านหว่านรีบเอามืออุดปากหยวนโม่ไว้ทันที เพื่อขัดขวางมิให้เขาเอ่ยต่อไป

“งั้น…งั้นท่านไปหยิบเสื้อผ้ามาให้ข้าที” ไป๋หว่านหว่านเห็นเขามิได้พูดต่อแล้วจึงปล่อยมือ พลางดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมกายให้มิดชิด