กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ไท่หวงไท่โฮ่วทอดพระเนตรเห็นเขานั่งทรุดอยู่บนพื้นทั้งร่าง ในพระทัยพลันรู้สึกไม่สู้ดีนัก
พระนางมองตามสายตาของหยวนโม่ เหลือบไปมองบนฟูกนอนเช่นกัน หืม? ผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กข้าง ๆ นี้คืออันใด?
พระนางหยิบขึ้นมาทอดพระเนตร บนนั้นวาดรูปหมีสองตัวกับคนอีกหนึ่งคน ช่างดูไร้เดียงสาอย่างเด็กเล็กจริง ๆ ช้าก่อน ไร้เดียงสาอย่างเด็กเล็กหรือ?
ไท่หวงไท่โฮ่วทรงเกิดความสงสัยขึ้นมาเล็กน้อย พระนางนำผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด แล้วก็เป็นจริงดังคาด พระนางได้กลิ่นนมประหลาดลอยมาจากบนผ้าเช็ดหน้าผืนเล็ก
มิเหมือนกับกลิ่นน้ำนมหอมที่เคยได้กลิ่นยามปกติ หากแต่เป็นกลิ่นในความทรงจำ คล้ายกับ… ไท่หวงไท่โฮ่วทรงตั้งสมาธิครุ่นคิด มิผิดแน่ คล้ายกับกลิ่นผ้าเช็ดปากของหยวนฉี่ยามเพิ่งคลอดได้ไม่นานผู้นั้น