เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
แตกต่างจากยามปกติที่แทบไร้ผู้คนมาเยือน บัดนี้จวนเสนาบดีกลับมีผู้คนคับคั่งดุจตลาด
ฉินฟั่นเพิ่งกลับถึงจวน ก็ถูกผู้คนเหล่านี้ทำให้ตกใจเสียแล้ว
“เสนาบดีฉิน การเดินทางไปเมืองเย่ครานี้ท่านลำบากแล้ว”
“ขอแสดงความยินดีที่เสนาบดีฉินกลับมาโดยสวัสดิภาพ”
นี่...นี่พวกเขาเป็นใครกัน...เขาหรี่ตามองไปเบื้องหน้า ทันใดนั้นใบหน้าใหญ่โตของรองเสนาบดีกรมพิธีการฉุยเจี่ยวก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
เขาตกใจไม่น้อยเลยทีเดียว กรมพิธีการมิใช่หน่วยงานสอพลอชื่อดังภายใต้สังกัดอัครเสนาบดีหรอกหรือ? เหตุใดจึงมาถึงจวนของเขาได้
เห็นเพียงรองเสนาบดีฉุยยกของกำนัลชิ้นใหญ่ที่ห่อด้วยแพรแดงขึ้นมา พร้อมเอ่ยถ้อยคำเจื้อยแจ้วไม่หยุด
“เสนาบดีฉิน ได้ยินว่าครานี้ท่านสร้างคุณความชอบใหญ่หลวง กรมพิธีการของเราจึงนำของกำนัลมามอบให้ท่าน”