เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
วันนี้ภายในวังหลวง มีทั้งผู้ยินดีและผู้โศกเศร้า
ผู้ที่ยินดีที่สุดย่อมไม่มีใครเกินเสด็จอาหยวนฉี่
กว่าหนึ่งเดือน สามสิบกว่าค่ำคืนเชียวนะ เขาถูกกักอยู่ในวังแห่งนี้นานถึงเพียงนั้นแล้วหรือ…
เขาแทบจะลืมกลิ่นสุราในหอเมามายวิจิตร กลิ่นเนื้อจากหอวั่งเยว่ รวมถึงกลิ่นหอมของเหล่าสนมขั้นเหรินในหอไม้กฤษณาไปแล้ว…ฮือ ๆ…
หลานชายคนดีของเขา ในที่สุดก็กลับเข้าวังแล้ว ต่อไปเขาก็ไม่ต้องไปว่าราชการยามเช้า ตรวจฎีกา หรือเผชิญหน้ากับเหล่าขุนนางเฒ่าจอมพูดมากกลุ่มนั้นอีก
ทันทีที่ได้รับข่าวว่าหยวนโม่เข้าประตูตำหนักแล้ว หยวนฉี่ก็รีบร้อนขับไล่พวกขุนนางเฒ่ามิมรณะออกจากห้องทรงพระอักษร จากนั้นก็วิ่งแจ้นไปยังตำหนักหยั่งซินเพื่อไปรับหลานชายคนดีของเขา
หยวนโม่กลับถึงตำหนักหยั่งซินอย่างฉับไวเด็ดขาด ก่อนเปิดประตูโถง