กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“พี่ชายหลิน มาแต่เช้าเชียวเจ้าค่ะ”
หลินฮวนเกาศีรษะ พลางยิ้มซื่อ ๆ
“เอ่อ คือว่า อิงฮวาบอกว่าอยากมาร่วมสนุกด้วย ข้าก็เลยมาจองที่ให้นางน่ะขอรับ”
“อืม ใช่แล้วเจ้าค่ะ ข้าให้เขามาจองที่ไว้ก่อน” หวังอิงฮวาก้มหน้า แสดงท่าทีเอียงอายอย่างสาวน้อย
หืม? เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย นี่ใช่หวังอิงฮวาที่ข้ารู้จักจริงหรือ?
ทว่าไป๋หว่านหว่านคิดอีกที ชีวิตของตนเองยังเละเทะไม่เป็นท่าอยู่แท้ ๆ แล้วตนจะมีสิทธิ์อะไรไปวิพากษ์วิจารณ์ความรักของผู้อื่นเล่า
อีกทั้งหลินฮวนนอกจากจะขลาดเขลาไปบ้าง ก็นับว่าเป็นบุรุษที่ดีคนหนึ่ง ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติดีกว่า
อย่างไรเสียการแต่งงานคู่นี้นางก็เห็นชอบด้วยแล้ว ฮ่า ๆ
สิ้นเสียงกลองและเสียงฆ้อง คนดูแลความเรียบร้อยก็ตะโกนขึ้นว่า “ถึงยามซื่อแล้ว ยกอาหารเสิร์ฟ!”