กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ที่จริงหยวนโม่รู้ดีว่าข้างในล้วนเป็นของกิน ทว่าเขาก็ยังตัดใจไม่ลง เพราะนี่เป็นสิ่งที่หว่านหว่านมอบให้เขา และเขาก็อุ้มมันมาตลอดทาง…
แต่ไม่นานนัก เขาก็พ่ายแพ้ให้แก่ความเป็นจริง เพราะเสบียงของพวกเขาใกล้จะหมดลงเต็มทีแล้ว
เขาเดินเข้าไปแล้วเปิดห่อผ้าใบใหญ่ที่เฝ้าทะนุถนอมมานานกว่าหนึ่งเดือนอย่างเงียบ ๆ
“ครืดคราด…”
ห่อผ้านี้ยัดของไว้แน่นเกินไป ทันทีที่หยวนโม่เปิดออก โคล่าหลายกระป๋องก็กลิ้งลงมาถึงข้างเท้าราวกับดินถล่ม
เมื่อเห็นเช่นนั้น หัวใจของหยวนโม่ก็อบอุ่นขึ้นมา หว่านหว่านนำโคล่าที่เขาชอบดื่มมาให้เขาหลายกระป๋องจริง ๆ
“อืม? นี่คือสิ่งใด?” ฉินฟั่นเพิ่งกลับมาจากสำรวจเส้นทางเบื้องหน้า ตอนนี้ถนนหนทางได้รับการเก็บกวาดจนเกือบเรียบร้อยแล้ว บางทีคืนนี้พวกเขาอาจออกเดินทางได้