ตอนที่ 64 เมืองเย่โกลาหล

“เอ๊ะ ฮูหยิน คนที่เฝ้าอยู่หน้าประตูจวนของเรา ดูเหมือนจะเป็นเด็กกลุ่มนั้นเมื่อวันนี้หรือไม่เจ้าคะ?”

“อืม” ไป๋หว่านหว่านจำพวกเขาได้ในทันที

ทันทีที่นางปรากฏตัว เด็กกลุ่มนั้นก็คุกเข่าลงตรงหน้านางพร้อมกัน ทำเอาไป๋หว่านหว่านทั้งหัวเราะทั้งร้องไห้ไม่ออก

“ลุกขึ้นมาพูดเถิด”

เด็ก ๆ มิได้ลุกขึ้น ทว่าเด็กโตผู้นั้นกลับเอ่ยปากขึ้น

“พี่สาวไป๋ ข้า...ข้ารู้ว่าท่านเป็นคนดี พวกเขาทั้งหมดพลัดหลงจากครอบครัวระหว่างหนีภัยอดอยาก ทั้ง...ทั้งหมดเป็นเด็กที่ข้าเก็บมา”

เขาชี้ไปยังน้องชายและน้องสาวหลายคนที่คุกเข่าอยู่ข้างกาย

ไป๋หว่านหว่านพยักหน้า ส่งสัญญาณให้เขาพูดต่อ

“ข้า...ข้าปกป้องพวกเขาไม่ได้ ทั้งยังมอบอาหารและเสื้อผ้าให้พวกเขาไม่ได้ พี่สาวไป๋...ท่านรับพวกเขาไว้ได้หรือไม่?” อู๋เฮ่ากล่าวออกมาอย่างยากลำบาก